و نيز از آن حضرت منقول است : هركه بخواند سورهء « و العصر » را در نمازهاى نافلهء خود ، مبعوث شود روز قيامت با صورت سفيد و روشن ، و دهانش به خنده گشوده باشد و چشمش روشن باشد تا داخل بهشت شود . « 1 » دوم : شيخ كلينى از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام نقل كرده كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : هركه احترام و تعظيم كند كسى را كه در اسلام موى خود را سپيد كرده ، ايمن گرداند حق‌تعالى او را از فزع و ترس روز قيامت . « 2 » سوم : و نيز از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : هركه بميرد در راه مكّه خواه در وقت رفتن باشد يا در وقت برگشتن ، ايمن و بىترس گردد از فزع اكبر يعنى : ترس بزرگ در روز قيامت . « 3 » و شيخ صدوق از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : هركه بميرد در يكى از دو حرم ، يعنى حرم مكّه و حرم مدينه - زادهما اللّه شرفا و تعظيما - خداوند مبعوث فرمايد او را از جملهء آنهائيكه ايمن و بىترسند . « 4 » شيخ كلينى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : هركه دفن شود در حرم يعنى مكّهء معظّمه ايمن گردد از فزع اكبر . « 5 » پنجم : شيخ صدوق از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل كرده : هركه پيش آيد او را فاحشه‌اى « 6 » يا شهوتى ، پس اجتناب كند از آن به جهت ترس از خداوند - عزّ و جلّ - ، حق‌تعالى حرام فرمايد بر او آتش جهنّم را و ايمن گرداند او را از ترس بزرگ روز قيامت . « 7 »

--> ( 1 ) - بحار ج 7 ص 298 ، ب 15 ح 41 . ( 2 ) - بحار ج 7 ص 302 ح 53 : من وقّر ذا شيبة فى الإسلام ، آمنه اللّه من فزع يوم القيامة . ( 3 ) - بحار ج 7 ص 302 ح 55 : من مات فى طريق مكّة ذاهبا او جائيا امن من الفزع الاكبر يوم القيامة . ( 4 ) - بحار ج 7 ص 302 ح 57 : من مات فى احد الحرمين بعثه اللّه من الآمنين . ( 5 ) - بحار ج 7 ص 302 ح 54 : من دفن فى الحرم امن من الفزع الاكبر . ( 6 ) - فاحشه يعنى زنا و هر بدى كه از حد بگذرد ( منه ) . ( 7 ) - بحار ج 7 ص 303 ح 60 : من عرضت له فاحشة او شهوة فاجبتنبها من مخافة اللّه عزّ و جلّ حرّم اللّه عليه النّار و آمنه من الفزع الأكبر .